Ævintýri í Suður-Ameríku

Hæ allir! Núna erum við komnar til Brasiliu eftir 12 daga tjalda- og hengirúmaútilegu:)
First things first, gamlárs. Brjálað partí og frábær matur og svona til að toppa þetta þá átti fararstjórinn okkar afmæli á miðnætti (p.s. til hamingju með afmælið Hildur, Árni og Rikki). Halla varð frekar veik eftir matinn og fór heim bara um hálfellefu, en við fögnuðum kl 8 okkar löndum til samlætis! Svo hún fór nú bara heim á skikkanlegum tíma (svona til að gleðja mömmu sí;)).
Morguninn eftir ad vid bloggudum sídast fórum vid frá Mérida, og á leid okkar til Los Llanos votlendisins stoppudum vid eina nótt í aedislegum bungalow-um.
Okkur var skipt nidur í nokkra kofa, por saman og einhleypum skipt eftir kynjum. Tetta voru bjálkahús med moskítónetum fyrir veggi og kojur og rúm úr heilum trjábolum. Kakkalakkar, kongulaer, edlur og froskur heimsóttu okkur, froskurinn var svo frumlegur ad koma inn í gegnum klósettskálina! Hann valdi líka fullkominn tíma thví sigga var akkúrat ad standa upp til ad girda sig. Morguninn eftir fórum vid beint til Los Llanos í bátsferd í leit ad anacondum og fleiri furdudýrum. Um nóttina sváfum vid í hengirúmum undir berum himni og bordudum piranafiska med hrísgrjónum og einhverju raudu mauki í kvoldmat. Tessi máltíd fór fram í svartamyrkri svo fólk med vasaljós gat plokkad út flugur og tilheyrandi en ekki vid frá íslandi;) neinei, bara meira prótín fyrir okkur! Lukkan eltir okkur hér, inga maría tók tvo vasaljós med sem baedi eru bilud!
Tarna vorum vid í tvaer naetur og thrjá daga, sáum 10 anacondur, fullt af iguana edlum og cayman krókódílum, bleika ferskvatnshofrunga og fjoldann allan af furdufuglum. Ekki má svo gleyma krobbunum og piranafiskunum sem voru duglegir ad hoppa um bord í bátana (vid ferdudumst um á 3 kanóum).
Vid keyrdum svo heilan dag til ad komast til Ciudad Bolívar tar sem vid tjoldudum í fyrsta sinn. Morguninn eftir var haldid eldsnemma af stad á flugvollinn til ad fara ad sjá Salto Ángel, haesti foss í heimi. Tadan flugum vid til Canaima thjódgardsins í pínulitlum fimm saeta Sessnum. Vid sigldum svo upp fljótid í fimm tíma, til týnda heimsins. Vid sváfum í hengirúmum, enn og aftur (ordnar pro hengirúmasleepers), voknudum svo kl 4 og tókum 1 og hálfs tíma gongu í nidamyrkri upp ad "fossinum". Slódinn var alsettur rótum og hindrunum og vid hofdum med okkur Eitt Aumt Vasaljós! Rosalegt aevintýri og ekki var leidin til baka verri, vid hlupum nidur á 25 mínútum, í algjoru adrenalínsjokki:)
Tessi ferd var aedisleg í alla stadi, gjorsamlega peninganna virdi, okkur fannst nú samt ekki mikid til "fossins" koma, tetta var bara aum looong spraena! Fjollin tarna eru rosaleg, risastór bordfjoll (eda tepuis) med thokuslaedu um toppinn (eins og klippt út úr Lord of the Rings).
Vid hofum alltaf vaknad rosalega snemma, thá er ég ad tala um frá 4 til 6 um nóttina, til ad leggja snemma af stad, thví vid keyrum alveg upp undir 12-14 tíma á longum akstursdogum. Um daginn fengum vid ad sofa út, logdum af stad kl 10! Hvorki meira né minna! En hvad haldid tid? Halla og Sigga voknudu kl 7 og fóru ad bada sig í ánni og teim til mikillar undrunar kom Inga María 10 mínútum sídar med bros á vor og handklaedi undir hendinni. Svei mér tá!
Vid erum sem sagt thegar ordnar gjorbreyttar manneskjur og einungis 3 vikur lidnar af ferdinni!
Í gaer keyrdum vid yfir midbaug og stoppudum tar til ad snaeda hádegisverd. Thríeykid ógurlega tók sig til og pissadi beint á midbauginn:) tegar vid áttum ad fara aftur uppí rútu tá byrjadi halla allt í einu ad taka tryllinginn (oskra, hrista sig alla og berja í eyrad). Ferdafélagar okkar skildu hvorki upp né nidur og vissu ekki hvort tetta vaeri nú enn eitt uppátaekid eda hvort hún vaeri nú alveg gengin af goflunum! Hún fann titring í eyranu en var tó ekki ad samtykkja ad tad vaeri padda í thví (halla: ég hélt bara ad hljódhimnan vaeri ad springa!). Dominique kom med tad rád ad hella vatni í eyrad og drekkja kvikindinu. Halla var sídan í hálfgerdu sjokki eftir ad hafa fundid eitthvad deyja inní sér:s (hahah tad dó eitthvad innra med mér tennan dag!) tid hefdud átt ad sjá undrunarsvipinn á henni, vildum óska ad vid hefdum fattad ad taka vidjó af tessu snilldaraugnabliki.
Í dag erum vid búnar ad ramba um baeinn (Manaus) í leit ad allskyns naudsynjavorum, s.s. sólarvorn, snakkmat, stílabók og penna, sandolum, hradbanka o.s.frv. thví á morgun forum vid í thriggja nótta amazon ferd.
Eftir erfidan dag tar sem ekkert virtist aetla ad ganga upp komum vid uppá hótel til ad borga ferdina sem er framundan. Tá hofdum vid klukkutíma til ad klára erindin fyrir fundinn med leidsogumanninum Antonio. Inga María hafdi fengid sms frá módur sinni: hvar ertu nákvaemlega, núna? Inga María, rosa snidug, svaradi: á odrum stól frá haegri, í lobby-inu á Hotel Ideal, Ruo Dos Andradas, centro Manaus, Amazonas fylki, Brasilíu.
Hún hefur greinilega sent okkur hamingju- og lukkustrauma og hitt beint í mark thví vid fundum barasta allt sem okkur vantadi og gátum samt sest nidur og drukkid einn kaldan og kynnst manni med mikinn áhuga á íslandi og sagdi ord eins og: Snorri Sturluson, Heimskringla, Snaefell og Reykjavík. Hann var himinlifandi yfir thví ad hitta fyrstu íslendingana sína:) Takk mamma!
Jaeja, eftir tessa runu turfidi líklega ad leggja ykkur, fá ykkur bjór eda sokkva ykkur í heitt bad! Tetta er nú líka 12 daga skammtur;) –Sigmundur Ernir talar frá Brazil.
Bless í bili, Sigga, Halla og Inga María:)

p.s. getur madur sagt í hittifyrradag?