Ævintýri í Suður-Ameríku

Nú er thetta orugglega sídasta faerslan frá okkur skrifud hérna í Sudur Ameríku.. í bili ad minnsta kosti!
Vid erum ad íhuga ad halda thessarri sídu lifandi eftir heimferd og í naestu ferdir, já vid hofum stór plon!

Vid fórum sumsé til Tayrona eftir sídustu faerslu og vorum thar í 4 naetur. Fjóra yndislega daga med honum Óskari okkar, gerdum lítid annad en ad borda kókoshnetur en thad er líka mjog notalegt ad slappa af. Strendurnar thar eru aedi! Algjor paradís á jord.. Kókoshnetur út um allt auk risa mangó- og goyaba trés. Goyobin sem vid bordudum voru samt med ormum í, svo vid bordudum ekki mikid fleiri eftir fyrstu reynsluna. Samt bara prótín sko gott mál thad. Sváfum í hengirúmum tharna og voknudum á nóttunni vid tístid í ledurblokunum nágronnum okkar. Á morgnana kom svo íkorni í heimsókn sem gegndi hlutverki vekjaraklukku fyrir okkur. Íkornar gefa frá sér vaegast sagt undarleg hljód sem erfitt er ad sofa undir.. Thad er samt ekkert á vid asnana sem gefa frá sér asnalegustu hljód í heimi!! Í alvoru talad, hafid thid einhverntímann heyrt í asna? Já dýralífid tharna var vaegast sagt skrautlegt, edlur, krabbar og fidrildi hvert sem madur leit:)

Kynntumst pari tharna sem heita Louis Carlos og Olga Janet, thau eru kolumbísk og eru gott daemi um fólkid hérna. Rosalega vinaleg og almennileg og vildu allt fyrir okkur gera. Reyndar eru Kólumbar, Kólumbanar (?) gestrisnasta og fallegasta thjódin sem vid hofum kynnst hérna! Allir alveg hreint ótrúlega hjálpsamir og ganga út frá thví ad allir séu vinir, thar til annad kemur í ljós ad minnsta kosti. Eitthvad sem Íslendingar maettu alveg taka sér til fyrirmyndar. Til daemis ávarpa thau alltaf hvort annad vinur/mín fagra/ástin mín/froken o.s.frv. og allir eru síbrosandi og bara.. já almennilegir!

Allavega.. Louis og Janet voru partur ástaedunnar ad vid gistum thessa fjórdu nótt (thaer áttu upphaflega bara ad vera thrjár út af tímathrong). Sídasta daginn okkar budu thau okkur upp á nýveiddan fisk og platanos (svona eins og bananar.. nema hardari og bragddaufari og madur verdur ad steikja thá og salta) Herramannsmatur! Vid budum theim ad koma og heimsaekja okkur til Íslands :)

Óskar var kókoshnetumeistarinn okkar, hann er ordinn ýkt gódur í ad opna thaer med svedju. Thad er nefnilega ekki kvenmannsverk. Strákunum finnst samt rosa gaman ad gera thetta fyrir okkur stelpurnar :)
Já bordudum sem sagt yfir okkur af kókos, madur getur sko ekki haett thegar madur byrjar..

Svo kom ad thví ad fara til baka til Santa Marta enda einungis 5 dagar í flugid okkar til Evrópu.. Bjuggumst nottla vid ad thad vaeri bara minnsta mál í heimi ad fara og fá rútumida til Caracas. Annad kom hinsvegar í ljós, hér í Venezuela var nefnilega ad byrja Ameríkumeistaramótid í fótbolta og fólk frá naerliggjandi londum flykkist hingad í hronnum til ad fylgjast med. Á rútustodinni var okkur tilkynnt ad vid fengjum enga mida fyrr en í naestu viku og koma aftur thá takk fyrir og bless. Engin hjálpsemi thar á bae.. Vid vorum bara alveg lens og trúdum ekki eigin eyrum. Thad thýddi ekkert ad svekkja sig á thví enda mátti engan tíma missa. Beint á Avianca flugskrifstofuna, eftir ad hafa bedid thar í rúman hálftíma kom í ljós ad thar var allt uppbókad. Naesta flugskrifstofa átti EINN flugmida. Á 429 US dollara. Neibb.. ekki nóg, thví midur. Vid vorum alveg ad verda rádthrota og reyndum ad fá leigdan bílaleigubíl svo vid gaetum bara keyrt thetta! Thad var audvitad ekki heldur mogulegt. Gráti naest ákvádum vid ad geyma thetta til morguns og fengum okkur vel verdskuldadan bjór og kjúkling í karrí.

Naesta dag var lukkan med okkur, aetli thad hafi ekki verid gódir straumar frá ykkur heima ;) Klukkan sjo um morguninn voru thrjár galvaskar stúlkur uppfullar af bjartsýni sem logdu af stad á rútustodina. Konan á hostelinu okkar sagdi okkur bara ad stappa nidur fótum og segja ad okkur vantadi mida ekki seinna en NJÚNA og hananú.. Á leidinni út hittum vid Ítalann Arturo sem var einmitt ad fara til Venezuela eins og vid, deildum vid med honum mest toff leigubíl í heimi.. Risa gulur pallbíll (vid setjum inn mynd)
Allavega.. Thegar á rútustodina var komid kl 8:00 lobbudum vid beint inn á skrifstofu hjá Santa Marta-Caracas direct og tjádum stodu okkar. Madurinn thar var allur af vilja gerdur og hringdi morg símtol sem endadi med thví ad eitthvad fólk frestadi ferdum sínum fyrir okkur. Svona er thessi thjód upp til hópa, tilbúin ad gera allt fyrir náungann!

Klukkan 12 á hádegi stigum vid upp í vel loftkaelda lúxusrútu og hófst thar thetta 21 tíma ferdalag og hér erum vid maettar. Í Caracas. Heim! Finnst okkur nánast :)
Thad var vel tekid á móti okkur hjá Carmen, Nando og Melindu.. thau eru alltaf jafn aedisleg! Adnilem og Estefani eru ordnar miklu staerri en í desember :) Thad er komin auka haed á húsid theirra gomlu. Sundlaug á thakid og allt. Polar Ice er enn jafn gódur og vid fengum meiradsegja lakkrís í sjoppunni.. ekkert í líkingu vid okkar lakkrís thó, samt.. gaman :)

Á morgun aetlum vid ad reyna ad heimsaekja Mortu og Lalo og hinn daginn aetlum vid ad leyfa okkur ferd í mollid og Sabana Grande verslunargotuna. Svo er thad bara HRÓARSKELDA jább.. jájájá :) :) :)

Thad er svo óraunverulegt ad thessi ferd sé á enda. Vid bara trúum thví alls ekki. Mann langar heim, samt ekki. Thetta er bara ordid lífid okkar hérna. Ótrúlega gódir 6 mánudir ad baki. Vid hofum laert heilmikid um okkur sjálfar, hver adra, og fólk almennt!

Núna er klukkan 19:19.. vid aetlum ad setja inn myndir og koma okkur svo heim í rúmid.

Hróarskeldufólk.. sjáumst eftir 4 daga :) Thid hin.. eftir adeins lengri tíma ;)

kvedja
Sigga, Halla og Inga María